We zijn nu weer in Thailand en de grens overgang ging erg voorspoedig.
Alleen is het visum wat hebben gekocht in Amsterdam niet het goede.
We dachten een visum te hebben gekocht met twee keer een entree.
Maar helaas deze was maar voor 1 keer een entree. Dus het is eigenlijk gewoon een toeristen visum. En die zijn gratis bij binnen komst in Thailand.
De bus stopte in Ubon en we hadden de keus om door te gaan of nog even te blijven.
En we zijn toch maar een nachtje gebleven en het was de moeite waard.
We waren de enige westerlingen in de stad en dat was erg grappig.
Toen we savonds nog even een rondje om gingen door de stad kwamen we op een groot plein/park waar allemaal mensen aan het sporten waren. Van hip basketball en skate tot stijldansen voor jong en oud.
En wat ook heel fijn was dat we nu een echt heel mooi hotel hadden.
Het was echt veel voor weinig, eindelijk weer een zacht matras en een dekbed.
In plaats van buitenstoel kussens van 1 cm dik en een oud kleedje met kakkerlakken.
Na twee nachtjes pure ontspanning waren we er weer klaar voor om door te gaan.
En wel naar het weinig zeggende plaatsje Nakhon of Korrat of Ratchasima of zoiets dergelijks. We gingen met de trein wat al een heel avontuur was. Het was net of we weer 30 jaar terug in de tijd waren. Echte perron chefs die met hun vlaggen aangaven dat er een trein aan kwam en je niet meer het spoor over mocht steken.
En alle soorten voedselverkopers, die over het platform goederen te koop aanboden onder luid geschreeuw. Maar precies om 8.00 uur stopte iedereen en ging staan om het dat het volkslied speelde over de intercom van het stationnetje. En na afloop ging idereen direct weer door met z’n werk of slaapje.
Ook was ik die dag jarig en kreeg ik me cadeau in de trein halverwege.
Het is een soort tegoedbon (miniatuur Landcruisertje) voor als we straks weer een auto hebben dat ik wat moois mag kopen voor aan de achteruitkijkspiegel.
(dobbelstenen of zoiets)
Aangekomen in het plaatsje NakhonKorratRatchasima of zoiets zijn we een slaapplaats gaan zoeken en een internet café. Iedereen bedankt voor de felicitatiets
De volgende ochtend zijn we met de lokalebus naar het kleine plaatsjes Phimai geweest.Een mooi avontuur want ook hier waren we de enige toeristen. In het plaatsje was het helaas anders daar stonden de touringbussen al klaar vol met Chineese en andere kudde toersisten. Maar gelukkig gingen hun allemaal weg en waren we bijna alleen om al het moois te bekijken. Want hier is rond dezelfde tijd als Ankor Wat, 1000 jaar geleden in Cambodja, ook een mooie tempel gebouwd. En het bijzondere is wel dat de twee tempel complexen met elkaar waren verbonden met een geplaveide weg van ruim 600 km lang. ( en dat al 1000 jaar geleden)
Het mooie hiervan is dat hij in grote lijnen is gerestaureerd. Zodat je goed kan zien hoe ze vroeger leefden. Helaas was het museum dicht maar toch konden we een goede indruk krijgen.
Nu zijn we met de lokale bus naar Pak Chong gereisd. Ze rijden hier als echte Kamikaze coureurs, maar dat houdt het spannend. We werden er opgewacht door verschillende proppers van hostels. We zijn maar ingestapt om naar het Khao Yai Garden Lodge Hotel te gaan. Een Lodge is het dan wel niet, we hebben net weer de eerste kakkerlak verwijdert uit de douche, maar helaas went dat al. Morgen gaan we op safari! We vertrekken om 8 uur, om vervolgens eerst 3 uur te wandelen door de jungle, dan lunch en om aan het einde van de dag nog olifanten te gaan spotten. Wat we erna gaan doen, een strandje of naar het noorden van Thailand.
Later meer…
margothoogeveen op 29 oktober 2008 in algemeen